کشاورزي در اقتصاد خوزستان داراي جايگاه بيبديلي است. پس از صنايع نفت، پتروشيمي و پالايشگاه، کشاورزي مهمترين پايه توسعه استان خوزستان بشمار ميآيد.
بر اساس آمارها، توليد کشاورزي خوزستان هم اکنون حدود 18 ميليون تن در سال ميباشد که تنها حدود نيم ميليون تن (به ارزش تقريبي پنج ميليارد دلار) از آن به بازارهاي جهاني -عمدتا کشورهاي اوراسيا و حوزه خليج فارس صادر ميگردد- با اين وجود، بيش از سي درصد از محصولات زراعي استان به ويژه در بخش صيفيجات به دليل نبود روشهاي مدرن بستهبندي، کارخانههاي خشککن، سورتينگ و… قبل از رسيدن به بازارهاي مصرف از بين ميرود.
انتظار ميرود در سالهاي آينده با توسعه روشهاي کشت از جمله کشتهاي گلخانهاي، افزايش بهرهوري و افزايش ميزان توليد محصول، ميزان توليد محصولات کشاورزي بيش از اين افزايش يابد. براي دستيابي به رشد صادرات کشاورزي، خوزستان به ماشينآلات کارآمد، ادوات، سيستمهاي نوين آبياري و فناوري هوشمند در کشاورزي، مواد شيميايي کشاورزي، نهادهها، صنايع تبديلي و فرآوري خشک و روشهاي سورتيگ و بسته بندي نياز دارد که اکثر آنها بايد به استان وارد شوند. اين امر فرصتهاي تجاري زيادي را براي شرکتهاي توليدي فراهم ميآورد تا با تامين نيازهاي فني و تکنولوژيکي در افزايش صادرات محصولات کشاورزي استان مشارکت داشته باشند.
نمايشگاهها از مهمترين ابزارهاي بازاريابي در دنياي امروز تجارت محسوب ميشوند، افزون بر نقش تجاري و اقتصادي، نمايشگاهها بسزايي در توسعه اجتماعي دارند.
صنايع تبديلي و تکميلي بخش کشاورزي به فرآوري و عملآوري مواد نباتي، حيواني، زراعي، باغي، شيلاتي، دام و طيور و جنگل و مرتع ميپردازد، از جمله صنايعي است که نقش و تاثير بسياري از ابعاد مختلف در بخش كشاورزي داشته و دارد. گسترش اين صنايع افزون بر توسعه بخشهاي صنعت تجارت و کشاورزي موجب افزايش ارزش افزوده، توسعه صادرات و کاهش ضايعات داشته و همچنين سبب کاهش ريسک در بخش کشاورزي ميگردد.
با وجود امکانات بالقوه فراوان و توليد انواع محصولات کشاورزي در کشور و به ويژه استان خوزستان، به دليل فقدان صنايع تبديلي و تکميلي کافي در بخش کشاورزي و همچنين صنايع بستهبندي مقدار زيادي از اين توليدات در اثر حمل و نقل و نگهداري طولاني و نامناسب از بين ميرود. با توجه به اينکه عمدهترين توليدکنندگان محصولات کشاورزي روستاييان هستند توسعه صنايع تبديلي و تکميلي در اين بخش ميتواند به افزايش درآمد روستاييان منجر شود.
در حال حاضر محصولات کشاورزي بيشتر به صورت خام و فرآوري نشده صادر ميشود که با رونق و توسعه صنايع کشاورزي و مطابقت توليد با استانداردهاي جهاني ميتوان بازارهاي صادراتي بهتر و ارزش افزوده بيشتري را به دست آورد.